Çocukluğumun yaz mevsimlerindeki Cumartesi sabahlarının birçoğu, bana bazen çok uzaklardan gelen kahvaltı kokularıyla da döner. O kokuları arada sırada, belirli bir yaşa gelmiş nerdeyse herkes gibi, biraz da hasretle hatırlarken, yemeklerin insanları nasıl da biraraya getirdiğini yeniden hatırlarım. Tatlar paylaşılan hayatların tarihi de değil midir biraz?.. Yazının Devamı için....