Rum Ortodoks geleneğinde , ölünün dini bir ayin ve özel bir yiyecekle anıldığı belirli günler vardır. Böyle günlerde, buğday, ceviz, badem, kuru üzüm, şeker ve çeşit çeşit baharatlahazırlanan yiyeceğin adı “koliva”dır.
           Dinsel ve büyüsel kaynaklı sayıların etkisiyle ölünün “üçüncü”, “dokuzuncu” ve “kırkıncı” günlerinde, “üçüncü”, “altıncı” ayında ve nihayet “yıl kilisede ayin yapılır, mezar ziyaret edilir ve koliva dağıtılır. Bu anma günlerinin vazgeçilmez unsuru olan kolliva, aile tarafından büyükçe bir tepsi içinde hazırlanır, üstü şekerle kaplanır, badem ve kişniş şekerleriyle bir haç işareti yapılır, ölenin adının baş harfleri yazılır ve ayinde kutsanmak üzere kiliseye götürülür. Ayinden sonra mezar başında papaz tarafından dualar okunur ve yine papaz tarafından mezara bir iki kaşık koliva serpiştirilir (bazı yörelerde mezara şarap da dökülür), artan kolliva hazır bulunanlara ya da gelen geçen yabancılara dağıtılır. Koliva’yı yiyenlerin “Allah günahlarını affetsin”
temennisinde bulunması geleneğin bir parçasıdır. Ayin peksimet, şarap ya da konyak ve kahve ikramıyla noktalanır. Evlerde sunulan kırmızı şaraplı mükellef ziyafet ise bu yazının çerçevesini aşan diğer bir “uğurlama” geleneğidir.

            Mezara şarap dökülmesi gibi koliva serpiştirilmesi de aslında ölü için yapılan bir kurban törenidir. Başka bir deyişle kolliva, yani şekerli buğday, ölünün ruhuna sunulan bir  “yiyecek kurbanı" dır . Bu simgesel niteliğiyle kolliva’nın, antik Pagan inançlarında ruhu kutsamak için kurban kesme geleneğinin Hıristiyanlaştırılmış ...Yazının Devamı İçin...